Dit is mijn derde weblog. Mijn eerste was alles behalve onbekend. Mijn hele msn-lijst kwam er zo’n beetje langs. Als ik dan iemand iets wilde vertellen wat ik had meegemaakt wisten ze dat al…door m’n blog. Daarom besloot ik een tweede te beginnen. Daar gaf ik alleen een link van aan de mensen uit m’n omgeving waarvan ik vond dat die erop mochten komen. Op gegeven moment realiseerde ik me dat ik te veel moest nadenken wat ik in een logje plaatste. Dat is niet zo heel relaxt. Daarom besloot ik deze te beginnen. Een blog zonder foto’s van mijzelf…zonder namen uit m’n omgeving…nog minder mensen aan wie ik de link gaf. Ondertussen hebben een aantal mensen deze blog weer gevonden doordat ik fanatiek reageerde bij andere bloggers met m’n linkje erbij. Nu moet ik weer gaan nadenken wat ik hier plaats = niet fijn.

Vandaag ben ik mijn vierde blog begonnen….hopelijk kan ik daar wel anoniem zijn en plaatsen wat ik wil.
Dus hier zal niets nieuws komen

Au revoir
Auf wiedersehen
Goodbye
arrivederci
tot ziens