Dit is mijn derde weblog. Mijn eerste was alles behalve onbekend. Mijn hele msn-lijst kwam er zo’n beetje langs. Als ik dan iemand iets wilde vertellen wat ik had meegemaakt wisten ze dat al…door m’n blog. Daarom besloot ik een tweede te beginnen. Daar gaf ik alleen een link van aan de mensen uit m’n omgeving waarvan ik vond dat die erop mochten komen. Op gegeven moment realiseerde ik me dat ik te veel moest nadenken wat ik in een logje plaatste. Dat is niet zo heel relaxt. Daarom besloot ik deze te beginnen. Een blog zonder foto’s van mijzelf…zonder namen uit m’n omgeving…nog minder mensen aan wie ik de link gaf. Ondertussen hebben een aantal mensen deze blog weer gevonden doordat ik fanatiek reageerde bij andere bloggers met m’n linkje erbij. Nu moet ik weer gaan nadenken wat ik hier plaats = niet fijn.

Vandaag ben ik mijn vierde blog begonnen….hopelijk kan ik daar wel anoniem zijn en plaatsen wat ik wil.
Dus hier zal niets nieuws komen

Au revoir
Auf wiedersehen
Goodbye
arrivederci
tot ziens

Net zoals velen andere meisjes houd ik van kleding, fashion en enigzins stijlvol door het leven te gaan. Op m’n werk heb ik vaak oude troep aan dat vies mag worden. (koffie spettert zo lekker) Maar daarbuiten ga ik los.

Met kleding heb ik altijd dat ik tijdelijk verliefd wordt op een rokje, shirt, broek…bh! Op het moment is het zo dat ik een crush heb op mijn nieuwe blauwe-second-hand-aladdin-broek. Kriebeltjes in mijn buik voor mijn nieuwe ik-kan-al-zonder- zijwieltjes-shirt. Er verschijnt een lach op m’n gezicht als ik m’n nieuwe bordeaux-kleurige-rok-met-zakken zie. Mijn grote liefde is het paar bruine hakken, met ronde neus en bandje dat ik van de week heb gekocht toen ik ging lunchen met vriendinnen.

Het punt is, dat ik soms vergeet dat ik een heleboel oude liefdes in de kast heb hangen en liggen. En dat als ik weer een keer mijn kast uitzoek/opruim ik die allemaal tegenkom opnieuw verliefd wordt. Wat tot gevolg heeft dat ik slecht kleding kan weggooien. Ben ik de enige debiel hierin of zijn er meer?

Vrij recent schreef ik nog over een super fijne zondag. Afgelopen zondag was het weer zo ver, maar nu met hele andere daginvulling. Zaterdagavond waren er een aantal cocktails ingegaan. Gut-o-gut vanaf die avond houd ik officieel erg van cocktails.

Zondag heb ik ten eerste uitgeslapen tot half 12. Ik uitgeslapen, in 1 keer…zonder wakker te worden tussendoor tot half 12. Normaal lig ik om 9 uur al te stuiteren in m’n bed. Tot een uur of 3 heb ik met aangenaam gezelschap in bed goeie/leuke/fijne gesprekken gevoerd en naar de trillogie van Acda en de Munnik geluisterd. Toen we er eindelijk uit waren, onder de douche hadden gestaan en tosti’s gegeten hebben we elkaar leuke/blije/mooie muziekjes laten horen op youtube. (love youtube)

Samen met mijn huisgenoot heerlijk Indonesisch gehaald voor het avondeten. Wij houden niet zo van patat namelijk. Al deden we dat wel, er is geen snackbar in de buurt. Dus ipv gefrituurde aardappels en andere kleffe hap heb ik heeeeeerlijke tempe, tofu en allemaal lekker groentes op. Past allemaal perfect bij een dag in de categorie fijne-zondagen.

Trouwens mijn maandag was ook niet echt verkeerd. Heb heerlijk de hele middag in het A’damse bos gelegen met een vriendin. Eindelijk het boek Tirza uit gelezen. Jammer genoeg zijn mijn schouders ernstig verbrand. Dat gaat nog leuk worden met slapen. Over slapen gesproken, denk maar dat ik dat zo ga doen.
Slaap lekker!

Ik kan dankzij mijn DNA-profiel (die op m’n deur hangt) aantonen dat ik vrouwlijk ben dankzij de twee X-chromosomen. Had vanochtend het gevoel dat ik juist een X en een Y chromosoom had.

Waarom gedragen sommige mannen zich toch af en toe als een onzeker pubermeisje?!?!  Waardoor ik mij volkomen mannelijk voel…????

De afgelopen week had ik even wat dingen aan mijn hoofd die ik op een rijtje moest krijgen in mijn hoofd… en dan blog je weer een tijdje niet. Gelukkig heb je soms van die zondagen die simpelweg kloppen.

Vanochtend werd ik wakker met een fijne whisky-blur/helderheid…in mijn kleren. Had mijn bh en sokken wel uitgedaan de avond ervoor, was blijkbaar te moe om nog de rest uit te trekken. Nog even mezelf slaapklaar gemaakt en een poging gedaan tot nog een paar uur slaap. Na een succesvolle poging mezelf het bed uitgesleept en een tosti gemaakt. 

Na mijn wekelijkse haarwasbeurt (ik houd van haren wassen) op de fiets gesprongen richting de afgesproken plek op de Dam. Van dat punt rustig naar de Oude Kerk gefietst. Het was namelijk de laatste dag van The World Press Photo tentoonstelling. Jammer genoeg stond daar een kilometer (ongeveer) rij voor de ingang. "Eerst een koffie ergens doen dan maar?" was de-twee-zielen-1-gedachte…eh-gedachte.

Vanaf het terras aan het water iedereen die langskwam, boot of ter voet bekritiseerd en doorgesproken. Van i’m too sexy patser for my patserbootje tot vrijgezellen feestjes met nachtmerrie- naakte-mannen-met-slechts-een-tok-voor-met-vieze-blote-reet- die-net-in-een-ribbel-stoeltje-heeft-gezeten. Ik houd enorm van mensen kijken. Na twee rondjes koffie toch maar weer richting de Oude Kerk gewandeld en tot onze verbazing was de rij korter dan kort. Binnen genoten van al de schitterende/ontroerende foto’s.

Nadat we, voordat ze begonnen met zingen de kerk uit waren gegaan zijn we naar de Nieuwmarkt gewandeld, om daar op een rondvormig/schuin bankje te gaan chillen. Al snel kwamen de plaatselijke 15/16 jarige hangjongeren tegenover ons zitten met bier en wiet. We zaten te wachten totdat de politie te fiets eraan zou komen en ze eens flink billenkoek zouden geven. Uiteraard binnen 5 minuten kwam de politie eraan om  vervolgens de bierblikjes leeg te gieten over hun eigen broek. (nietlachennietlachennietlachen)

Verder nog door de stad geslenterd, pizza gegeten en een paar potjes gepoold. Heel veel beter kan een vooraf-bedachte- doodgewone-brakke-zondag niet zijn volgens mij.

Vanochtend wil ik opstaan…maar dat lukt niet echt. Mijn lichaam weigert de opdrachten uit te voeren die mijn hersenen gaven door de spierpijn. Ik spierpijn? Ja…ik de x-aantal-jaar-niet-sporter heeft last van spierpijn. Dat komt niet doordat ik het licht heb gezien en been gaan hardlopen of roeien. Het komt doordat ik zaterdag op een feestje was waar een enorme trampoline stond. Uiteraard moest ik daar op springen.

Het hielp ook dat er op dat feestje zoveel openlijk drugs werd gebruikt en dat er een iedereen-is-lief-en-mooi-sfeer ontstond. Aangezien ik in een cola-bui was en daar als nuchtere Harrie stond vond ik het leuker bij de trampoline tussen de kinderen die daar nog aan het stuiteren waren. Je leest het goed, kinderen. Op gegeven moment stond links van mij een hippe papa met hip klein meisje op z’n schouders en rechts van me ging een zakje met een wit poeder open waar een heleboel even de vinger in doopten. Kan me niet voorstellen dat dit poedersuiker was.

Natuurlijk heb ik in Paradiso of zoiets als de Melkweg op het toilet of in een hoekje mensen drugs zien gebruiken. Op zo’n erotisch feest waar ik achter de bar stond heel goed de effecten gezien bij mensen. Maar op dit feestje werden de pillen nog net niet als pepermuntjes aan iedereen uitgedeeld.

Ondanks al die rommel heb ik een leuke avond gehad hoor. Muziek was retegoed, dus lekker dansen. Ben ook nog in gesprek geraakt met een oude-oud-zuid bal over DNA. Hij had verwacht dat ik een standaard dom huppelkutje was in een (te kort en ongemakkelijk) rood jurkje die hij kon imponeren met z’n salaris en huis. Die mannen kan ik alleen maar uitlachen = leuk.

Nu ga ik even de verjaardagsmuffins voor een vriendinnetje afmaken en nog wat verantwoorde studie-gerelateerde dingen doen.

Soms kom je erachter dat je lieve vrienden hebt. Sinds gisteren ben ik zo emotioneel als een…ik heb niet echt een goed voorbeeld. Laten we het erop houden dat ik gisteren en vandaag veel tranen heb gelaten.

Mijn huisgenoot zag dat en knuffelde en maakte thee voor mij. Ook was hij zo lief om pizza te halen omdat ik geen zin had om te koken. Toen hij na een half uur terug kwam had hij niet alleen eetbare boodschappen gehaald, maar ook een bosje bloemen op me op te vrolijken. Zo lief…iedere keer als ik nu naar die bloemen kijk moet ik even glimlachen. Voel me gelukkig al ietsje vrolijker nu.

De vraag van vandaag is "waarom drinken we alcohol?". Of misschien is de vraag "waarom drinken we te veel alcohol" beter.

Ik houd niet van TE dronken (herinneringen weg en maaginhoud eruit) zijn. Lichtelijk aangeschoten tot ernstig aangeschoten kan nog leuks zijn…soms. Zaterdag had ik bijvoorbeeld best wel veel wijn genuttigd. We keken de films Trainspotting en Pulp Fiction. Iedereen die de films ook gezien heeft weet hoeveel drugs en alcohol er in voor komt…op een vage manier werd ik aangestoken om ook door te drinken. Op zondag werd ik wakker en zag ik een glas water naast mijn bed. Blijkbaar was ik de avond ervoor nog zo helder dat ik een glas water had klaargezet voor de ietswat droge mond bij het ontwaken.

Ik vraag me ook altijd af waarom mensen er zo verschillend op reageren. Als ik bier drink word ik heel vrolijk en druk…bij wijn rustig en aahankelijk…bij whisky sloom en filosofisch. Hoe kan dat? Of komt dat door de omgeving en de mensen waar je mee bent? Misschien doordat ik vaak bier met medestudenten drink in studentenkroegen met slechte meezingmuziek dat ik vrolijk en druk wordt? Wijn drink ik vaak thuis tijdens het eten en bankhangen met 1 of 2 mensen…whisky bij L&B.

Maar gisteren heb ik wijn, bier en whisky op. Wijn tijdens ‘t eten tweetjes, bier op ‘t balkon met z’n vieren en nog een whisky om het af te leren. Ik ben er niet druk, aanhankelijk of filosofisch van geworden maar gewoon slaperig. Confusing!!!

Misschien moet ik er een onderzoek naar doen…alles in de naam van de wetenschap!

Ik denk dat ik in groep 7 of 8 voor het laatst ingevlochten haar had. Toen vond ik dat echt heel mooi meisjesachtig staan. Op de middelbare school was het ineens niet meer cool om je haar zo te hebben. Al zou het wel cool zijn, ik had er toch te kort haar voor.

Gisteren kwam er een vriendinnetje bij me slapen die haar haar altijd in invlecht voordat ze gaat slapen, omdat ze anders een ontplofde ragenbol heeft bij het wakker worden. Ze was zo lief om mijn (inmiddels erg lang geworden) haar ook in te vlechten. Ook al moest ik op een stoel zitten omdat ik anders te lang zou zijn…ik voelde me even weer een klein meisje.

Blijkbaar had ik rustig geslapen, want mijn haar zat nog goed toen ik wakker werd. Nadat ik klaar was met lab haald ik mijn vlecht eruit en merkte ik een bos met krullen/golfjes had. Super leuk…weer een fijn klein meisjes gevoel. Vanmiddag heb ik geoefend om bij mezelf een vlecht te kunnen maken. En ein-de-lijk kan ik het.

Hoewel ik er nu een beetje truttig uitzie, de krullen die ik morgenavond (Escape) heb zijn erg fijn!

Vorige week vlak voordat we actief in het laboratorium gingen doen, liet een vriendinnetje mij een column  lezen over het feit dat de tepel uit het straatbeeld is verdwenen door al die voorgevormde bh’s.

Gisteravond moest ik daar ineens weer aan denken. Zelf draag ik ook nog alleen maar die voorgevormde gevallen. Na een speurtocht in mijn kledingkast vond ik mijn mooie dunne-met-kant-en-doorschijn-stof-bh’s. Ik heb er een aantal aangetrokken… staat toch wel een stuk mooier en sexier dan die lompere dikke. Tevreden trok ik een shirtje aan…. fuck je ziet het kant erdoor. Ander shirtje dan maar… hmm nog steeds. Andere bh proberen… oja hier kreeg je enorme punt tieten in. (ooooh ja, daarom trok ik die nooit meer aan)

Conclusie na een kwartier van aan-uit-aan-uit-aan-uit ben ik erachter gekomen dat ik te lui ben voor de sexy dunne-met-kant-en-doorschijn-stof-bh’s.

Sorry mannen!